Urineverlies of urine-incontinentie, komt vaak voor. Wanneer vrouwen gevraagd wordt of zij weleens ongewenst urineverlies hebben gehad, komen de cijfers al snel dicht in de buurt van de 50%.

Urineverlies komt voor onder alle leeftijden. 'In je broek plassen van het lachen' is daar een voorbeeld van. Ook blaasontsteking kan leiden tot urineverlies.

Wanneer urineverlies vaker dan eens in de twee weken voorkomt en het gaat om meer dan wat druppeltjes kan werkelijk van urine-incontinentie gesproken worden. 5 tot 7 % van de vrouwen heeft hier last van.

Vanaf 35 jaar heeft 25% van de vrouwen problemen met urineverlies. Dit heeft veel te maken met het krijgen van kinderen. Zwangerschap rekt de spieren van de bekkenbodem uit of beschadigt deze spieren zelfs. Hierdoor kunnen de vagina, urineblaas, baarmoeder en de darm verzakken.

Wanneer de blaas en de baarmoeder in de richting van de vagina uitzakken leidt dit naast urineverlies ook vaak tot prolaps-gevoel ("op een bal zitten").

Tijdens de menopauze (overgang) vindt opnieuw een toename in het aantal vrouwen met incontinentie plaats. Ook bij mannen komt incontinentie steeds meer voor. Een marktonderzoeksbureau rekende voor dat aan het begin van de 21ste eeuw in Nederland naar schatting zo'n 1 miljoen mensen klachten hebben die te maken hebben met een "overactieve blaas". Wanneer de blaas niet meer goed functioneert, kan dat meerdere oorzaken hebben. De oorzaak kan de blaas zelf zijn, de bekkenbodem, of de zenuwen die niet goed doorgeven wanneer de blaas vol of leeg is.

Stress-incontinentie

Stress-incontinentie is urineverlies als gevolg van lichamelijke activiteiten. Vaak in combinatie met verzakking. Lichamelijke activiteiten als lachen, hoesten, niezen, maar ook tillen, sporten en vrijen, zorgen voor en kortstondige druk in de buik. De druk werkt door op de (verzwakte) bodembekkenspieren en de (verzakte) urinebuis. Door de druk kan dan een scheutje urine uit de urinebuis geperst worden. Stress-incontinentie wordt ook wel inspanningsincontinentie genoemd.

Training van de bekkenbodem spieren

Met oefeningen zijn de bekkenbodemspieren te trainen en zo sterker te maken. Sterkere bodembekkenspieren kunnen problemen verminderen of verhelpen. Veel van die oefeningen kun je thuis doen, maar er is ook begeleiding van een bekkenfysiotherapeut nodig. Zie verder de bekkenbodemspieren

Aandrang-incontinentie

Aandrang-incontinentie, ook wel urge-incontinentie komt vaker bij mannen dan bij vrouwen voor. De drang om te plassen (en druk op de blaas) is dan zo groot, dat je in je broek plast. In veel gevallen gaat er iets mis in de signalen, die de hersenen uitzenden naar de blaas. Het kan helpen jezelf te trainen en bij te houden hoe vaak je plast in relatie tot hoeveel je drinkt.
Andere oorzaken kunnen zijn: blaasontsteking, blaassteen, blaasafwijkingen of neurologische problemen.

Zwangerschaps-incontinentie

Ongewild urineverlies komt in de zwangerschap regelmatig voor. Doordat je zwangere baarmoeder op je blaas drukt. Ook de sluitspier van je blaas kan onder invloed van zwangerschapshormonen (vermoedelijk relaxine), wat verweken. Incontinentie ontstaat vooral door verslapping van de spieren in je bekkenbodem onder invloed van progesteron. Vaak kun je door hoesten, niezen of lachen soms een beetje urine verliezen.

Sommige vrouwen hebben geen last van urineverlies, maar hebben het gevoel alsof er een bal of een baksteen in hun vagina hangt. Dit gevoel komt ook door een verzwakte bekkenbodem.

Adviezen: Probeer bekkenbodemoefeningen te doen. Na de bevalling moet dit vanzelf overgaan. Blijft het aanhouden, bezoek dan je huisarts die je dan kan doorverwijzen naar een gespecialiseerde fysiotherapeut.

Urineverlies als gevolg van de menopauze

Tijdens de menopauze gaat je lichaam minder oestrogeen (vrouwlijk hormoon) produceren. Dit leidt o.a. tot een (verdere) verzwakking van de bekkenbodemspieren en vele andere overgangsklachten. Ook neemt de kans op ontstekingen (o.a. blaasontsteking) toe, doordat bijvoorbeeld het slijm van de vagina minder oestrogeen bevat.

Wanneer de urineblaas duidelijk verzakt is spreekt men van een cystocele. Een cystocele is een verzakking van de vaginavoorwand met de daarachter gelegen blaas en een rectocele is een verzakking van de vagina-achterwand met de daarachter gelegen endeldarm. Bij het plassen kan dan urine in de blaas achterblijven. Die urine komt dan later met kleine beetjes vrij.

Oplossingen

Bij ongewild urineverlies wordt vaak veroorzaakt door combinatie van oorzaken. Soms kan de oorzaak niet eens achterhaalt worden.

Het is altijd belangrijk om een arts te raadplegen bij urineverlies. Samen kun je ontdekken wat de oorzaak is en wat er aan te doen is. Naast oefeningen zijn er veel medicijnen die je kunnen helpen. In sommige gevallen kan een operatie helpen.

Het probleem is niet altijd op te lossen. Er bestaan diverse producten die u helpen de ongemakken zoveel mogelijk te verhelpen.

Vragen?

Praat en discusseer met andere vrouwen en meiden over ongewenst urineverlies.

Urineverlies